Degustacja #180 Laphroaig Select

Kilka słów o destylarni:

Laphroaig(wymowa: la-FROJ’g) to destylarnia powstała na południowym brzegu wyspy Islay. Nazwa w wolnym tłumaczeniu znaczy: “Malownicza kotlina nad szeroka zatoką”. Na początku XIX wieku bracia Donald i Alexander Johnsonowie wydzierżawili 100 akrów ziemi na wyspie Islay. Początkowy plan braci zakładał że, ziemia miała służyć do hodowania bydła.Z czasem okazało się ze zostają im nadwyżki jęczmienia z którym coś trzeba było zrobić. Wybór padł na destylację whisky. Trunek ze względu na swój smak szybko zyskał na sławie i bracia porzucili chów bydła na rzecz tworzenia wody życia. Oficjalną datą powstania Destylarni Laphroaing to rok 1815, jednak firma oficjalnie zarejestrowana została w 1826 roku. Po 10 latach Donald w wyniku ciągłych konfliktów i nieporozumień z bratem odkupił od niego udział w destylarni. Po czym Alexander niecałą mile dalej otworzył destylarnię Lagavulin. Co najciekawsze receptura do użycia destylowania whisky była dokładnie ta sama co w Laphroaing jednak różne źródła wody sprawiły że nie udało się skopiować smaku. W 1847 roku Donald zmarł w wyniku wypadku, wpadł do kadzi z zacierem i utonął. Jego syna Dougald nie mógł przejąć zarządzania firmą ze względu na młody wiek więc pieczę nad zakładem przejął Alexander Graham z Lagavulinie. W 1857 Dougald przejął stery i kontynuował dzieło ojca. Pół wieku później wszystkie kontrakty które były zawarte z sąsiednią destylarnią zostały zerwane. Spowodowało to szereg pozwów jaki i problemów z dostępem do źródła wody. Wyniku rozstrzygnięć sądu dostęp dowody wrócił. Później następowały wrogie próby wykupienia gorzelni ale z bezskutecznym rezultatem. Ostatnim właścicielem z rodziny Johnsonów był Ian Hunter. Niestety nie zostawił po sobie potomka który mógłby przejąć po nim stery. Na swoje stanowisko ustanowił kobietę Bessie Williamson, co było rzeczą niespotykaną. Następnie destylarnia przeszła w ręce Long John Distilleries Ttd, potem w Allied Distillers a obecnie jest w rekach koncernu Jim Beam Suntory.
Po za wyśmienitymi maltami, wspomniany wcześniej Ian Hunter stworzył wysoce ocenianego blenda Islay Mist( połączenie Laphroaig,Glenlivet, Glen Grant i grain whisky). W czasie prohibicji w USA whisky tą można było nabyć w aptece ze względu na jej “lecznicze” właściwości. W roku 1994 roku książę Wallii, Karol Windsor któremu przypadła bardzo do gustu tworzona tu whisky przyznał jej tytuł Royal Warrant.
Woda do tworzenia trunku jest pobierana z jeziora Kilbride Loch, ale zanim dotrze do gorzelni to przepływa przez usłane wrzosem granitowe wzgórza i bogtaw w torf bagna. Nadal tu jest używana tradycyjna podłoga do obracania jęczmienia, jak i tradycyjny piec opalany torfem.
Polecam również zajrzeć na stronę producenta gdzie można szerzej zapoznać się s historią destylarni: http://www.laphroaig.com/history/. Producent ma całoroczne centrum zwiedzania. Można jeszcze dołączyć do grona przyjaciół Laphroaig co daje nam dożywotnią dzierżawę stopy kwadratowej (0.093 m2) ziemi na wyspie Islay. Roczna dywidenda to mała porcja whisky Laphroaig(miniaturka(, którą odebrać co roku pod warunkiem że odwiedzimy destylarnię.

Kilka słów o degustowany trunku:

Laphroaig Select pojawił się na rynku w 2014 roku. Inspiracją dla stworzenia tej whisky była postać Ian Hintera, ostatniego człona rodziny założycielskiej Laphroaiga. Ina podróżował jako jedne z pierwszych właścicieli destylarni do USA w celu pozyskania nowych beczek. A następnie łączył style beczek europejskich i amerykańskich. Do stworzenia wersji Select zostały użyte destylaty dojrzewające: w beczkach po sherry Oloroso typu butt, PX Cask (PX to skrót od Pedro Ximenez sherry) w beczkach typu hogsheads, W beczkach pierwszego napełnienia po burbonie wykonane z dębu amerykańskiego, w beczkach typu Quarter Casks o pojemności 125 litrów i w świeżych beczkach wykonanych z dębu amerykańskiego. Destylaty te reprezentują cztery główne whisky Quarter Cask, PX Cask, Triple Wood and 10 Year Old. Po zmieszaniu leżakują przez 18 miesięcy w świeżych beczkach wykonanych z dębu amerykańskiego. Z czego ostatnie 6 miesięcy przypada na okres lata i te beczki są w tedy przenoszone do najwyższych i najcieplejszy rejonów w magazynie. Na etykiecie nie ma oznaczeni wiekowego. Również nie ma informacji czy whisky była poddana procesowi filtracji na zimno. Whisky nie zawiera dodatków ujednolicających barwę.

WP_20151030_20_45_56_Pro

WP_20151030_20_46_03_Pro

Nota smakowa:

WZROK: Złota
NOS: Torf, sól morska, lekki zapach jodyny, sherry, gruszka, jabłko, czerwona porzeczka
SMAK: Słodka, torf, sól morska, sherry, jabłka, imbir, pieprzna
FINISH: Torf, sól morska, cytrusy, tytoń, jabłko, wanilia,
ABV: 40%

Subiektywnie ode mnie: Ta wersja Laphroaiga wywoła dużo kontrowersji wśród miłośników tej whisky. Ale jak mówi powiedzenie “tą whisky można pokochać lub znienawidzić ale przynajmniej raz w życiu spróbować”. Z opinii, które miałem okazje czytać wynika, że w większości raczej ta edycja nie przypadła do gustu. Ja jestem jednak innego zdania, dla mnie jest to przyjemna słodka, owocowa whisky z torfowym posmakiem przeplatana z sherry. Nie jest tak mocno aromatyczna jak wersja 10-letnia ale ma swój urok. Polecam przynajmniej raz spróbować i samem ocenić.

Autor: Rafał Stanowski

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Stanowski Whisky & Spirit Blog

Aby przeglądać treść bloga, musisz być osobą pełnoletnią (18+)